Druppel of groot verschil?

Biologisch
Biologisch is voor mij al lang een logische keuze

Sinds ik nieuwsteksten en socialemediaberichten schrijf voor Samen Duurzaam Nieuwegein, ben ik steeds kritischer aan het nadenken over de manier waarop ik mijn huishouden run. Hoe duurzaam ben ik zelf eigenlijk? Ik was al jaren enigszins milieubewust bezig.

Ik eet al lange tijd minder vlees dan de dagelijks aanbevolen hoeveelheid. Wat we aan vlees eten is voor 70% biologisch en de rest indien mogelijk scharrel of in een uiterst geval het schamele één ster Beter Leven. Ook bij andere producten kies ik, zoveel als de supermarkt aanbiedt, voor biologisch of ecologisch. Het afval scheid ik netjes. De verwarming staat niet al te hoog. Ik pak liever een dekentje of trek een extra vest aan.

Het is niet genoeg

Verpakkingsvrije cosmetica

Dat is toch wel het minste wat ik kan doen, vind ik. Maar ik loop al tijden rond met het gevoel dat dat bij lange na niet genoeg is. Ik stoor me al zo lang aan die enorme bult plastic die wij week na week verwerken in ons huishouden. Overal zit plastic omheen.

Doordat ik nu beroepsmatig duurzame sociale-mediakanalen volg, leer ik steeds beter hoe het anders kan. Zo verpakken wij inmiddels onze lunches volledig wegwerpplastic- en aluminiumfolievrij. Ik gebruik geen make-updoekjes meer, maar uitwasbare miniwashandjes. Mijn shampoo en conditioner koop ik in vaste vorm, dat scheelt weer een beetje plastic.

Zoveel mogelijk verpakkingsvrij

Brood in katoenen zak in de broodtrommel

Het kan nog beter: ik neem inmiddels mijn eigen katoenen broodzak mee naar de bakker. En bewaar het in een broodtrommel (milieubewust via Marktplaats aangeschaft), zodat het lekker vers blijft. Ook de groenten gaan in eigen zakken. Zo heb ik een aantal simpele trucjes in het huishouden die het gebruik van plastic en afval terugbrengt.

Handig boek voor minder plastic

Met de tips uit het boek “Het zero waste project” van Jessie en Nicky Kroon, hoop ik uiteindelijk nagenoeg helemaal plasticvrij te worden. Ook help ik (onder de vlag van Samen Duurzaam Nieuwegein) Zero Waste Nederland met het verspreiden van raamstickers in onze eigen stad. Leuk en nuttig natuurlijk, maar het geeft weinig voldoening, want het voelt als een druppel op een gloeiende plaat.

Zero Waste Hero
Met Samen Duurzaam Nieuwegein zijn we Zero Waste Hero en verspreiden we deze stickers

Vlees, een vervuilende industrie

Hetzelfde heb ik met onze vleesconsumptie. Vlees is een vreselijk vervuilende industrie en dan hebben we het nog niet eens over het dierenleed dat er mee gepaard gaat. Ondanks die wetenschap ben ik geen vegetariër en dat ga ik waarschijnlijk ook niet worden. Ik zeg het maar eerlijk, wij houden van vlees. Mijn leven zou er nog prima uitzien zonder verse worst of hamburgers. Maar ik ben verzot  op Indonesische en Indiase vleesgerechten.

Deze week is het Nationale week zonder vlees

Omdat ik altijd wel heel hard roep echt niet zonder vlees te kunnen/willen, zonder dat het echt  ergens op is gebaseerd, doen we deze week wel mee met de Nationale Week Zonder Vlees. Gewoon om te kijken of ik het daadwerkelijk zo mis als ik denk. Maar als de slotsom is dat ik vlees niet heb gemist en besluit om flexitariër te worden, voelt ook dit als een druppel op een gloeiende plaat. Zeker als je bedenkt dat ik in vleesloze gerechten wel kaas gooi: net zo vervuilend als vlees.

Nog zoiets: zwerfafval

Vorige week gingen we met school zwerfafval ruimen. In een half uur tijd hadden we met vijf kinderen een loodzware vuilniszak vol bij elkaar gesprokkeld. Het was echt schokkend om te ontdekken dat we na een half uur één straat nog niet schoon hadden gekregen. En dan was het niet eens een drukke scholierenfietsroute, maar gewoon een doorsnee woonwijk.

Duurzaam: Zwerfafval opruimen

Ik overweeg om zelf zo’n grijpstok te kopen en wekelijks met mijn zoontje onze eigen buurt schoon te maken van zwerfafval. En niet alleen op de Landelijke Opschoondag, 23 maart aanstaande (hoe goed dat initiatief ook is!). Maar wederom knaagt het gevoel: het is nutteloos, de befaamde druppel. Pas nog zag ik een ijverige vrijwillister in onze buurt vuil rapen. Een dag later lag het er weer.

Druppel of plens?

Duurzaam: je eigen koffiebeker mee
Een eigen koffiebeker is nog vrolijker ook!

Het voelt machteloos en zinloos, om zo weinig te kunnen betekenen. Een deprimerende gedachte zelfs. Anderzijds hoop ik dat er heel misschien, als iedereen nou zo gaat denken en doen, toch écht iets gebeurt.

Ook al word je geen vegetariër, er zijn genoeg kleine aanpassingen om door te voeren. Niet meer achteloos een boterhamzakje pakken. Een paar keer per week geen vlees eten. De verwarming een graadje lager zetten. Je eigen koffiebeker meenemen. Als al die druppels bij elkaar een enorme plens gaan vormen, wie weet maken we samen wél het verschil.

2 comments on “Druppel of groot verschil?”

  1. Ximaar schreef:

    De kans is groot dat mijn voetafdruk net niet te groot is. Die van een gemiddelde NL’er is ruim 3x te groot. Ben een semitarier en eet weinig vlees en dan vooral restvlees of kip. Nederlandse kaas koop ik vrijwel niet, daar gaat teveel melk in. Afval is beperkt tot 33kg grijs per jaar. Verder heb ik geen auto en rij vrijwel nooit mee. Het meeste gaat te voet of op de fiets. Voor mij is elke dag opschoondag. En er ligt in mijn wijk dan ook zeer weinig. Als er niets ligt, dan gooien mensen er ook niets bij. Bij elke dagelijkse wandeling probeer ik 5 dingen op te rapen en vaak haal ik dat niet. Gas, elektrisch en waterverbruik is ongeveer de helft van een gemiddelde Nederlander. Sinds 20 jaar ben ik weer eens met een vliegtuig meegeweest.

    1. Yukiko schreef:

      Dat klinkt inderdaad als een goed voorbeeld. Ik heb niet eens een rijbewijs, maar ik rijd wel mee. Al doe ik zelf het meest op de fiets of te voet. Dat is geen bewuste keuze, maar als ik een rijbewijs had gehad had ik het waarschijnlijk niet anders gedaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *